Whale Done วาฬสอนผมบริหารคนได้
Whale Done
วาฬสอนผมบริหารคนได้
ทำไมผู้ฝึกวาฬออร์กาที่ Sea World ถึงเป็นครูการบริหารทีมที่ดีที่สุดที่ผมเคยพบ
Whale Done! The Power of Positive Relationships
ผมเปิดหนังสือเล่มนี้ด้วยความสงสัยว่า วาฬกับพนักงานร้านเซเว่นจะมีอะไรเหมือนกัน
ปิดหนังสือด้วยการตระหนักว่า ที่ผ่านมาผมกำลังทำสิ่งผิดอยู่ทุกวัน โดยไม่รู้ตัว
มีหนังสือบางเล่มที่เก็บไว้ "ค่อยอ่าน" แล้วก็ไม่เคยเปิด Whale Done ของ Ken Blanchard เกือบเป็นหนังสือแบบนั้น จนกระทั่งคืนหนึ่งผมนั่งนึกถึงพนักงานร้านสาขาหลังตลาดภูเขียวที่ผมรู้สึกว่าสื่อสารกันไม่ค่อยรู้เรื่อง ผมชี้แจงอะไรไปแล้วเดี๋ยวก็ลืม บอกอะไรไปแล้วก็ต้องบอกซ้ำ
คืนนั้นผมเปิดหนังสือเล่มนี้ขึ้นมา และอ่านจบในคืนเดียว
เรื่องเริ่มที่ Shamu Stadium ใน Sea World รัฐฟลอริดา Wes Kingsley ผู้จัดการองค์กรคนหนึ่งนั่งดูโชว์วาฬออร์กาอยู่ในอัฒจันทร์ เขาตั้งคำถามกับตัวเองว่า ผู้ฝึกทำให้วาฬหนัก 5,000 กิโลกรัมที่ไม่พูดภาษาอังกฤษสักคำ ทำตามคำสั่งและกระโดดได้อย่างงดงามได้อย่างไร ในขณะที่ตัวเขาเองยังทำให้ทีมงานที่พูดภาษาเดียวกัน ทำงานอย่างมีความสุขไม่ได้เลย
เขาลงไปพบผู้ฝึก และได้คำตอบที่เปลี่ยนวิธีมองการบริหารคนไปตลอดชีวิต
ผู้ฝึกอธิบายว่า ขั้นตอนแรกของการฝึกวาฬไม่ใช่การสั่ง แต่คือการ สร้างความไว้วางใจ ทำให้วาฬรู้ว่าเราไม่ได้มาทำร้าย และเมื่อสร้างความไว้วางใจได้แล้ว คำถามต่อไปคือ เมื่อมันทำผิด เราทำอย่างไร?
คำตอบที่ผู้ฝึกให้ ง่ายจนน่าตกใจ
เพิกเฉย และเปลี่ยนทิศทางพลังงาน
ไม่ตะโกน ไม่ตีกลับ ไม่แสดงความผิดหวัง เพราะผู้ฝึกรู้จากประสบการณ์ว่า ยิ่งให้ความสนใจกับพฤติกรรมไหน พฤติกรรมนั้นยิ่งถูกทำซ้ำ ทั้งดีและไม่ดี
Ken Blanchard อธิบายระบบการบริหารคนผ่านสิ่งที่เรียกว่า ABC ของ Performance
ปัญหาที่เกิดในองค์กรส่วนใหญ่ไม่ใช่ A และ B แต่คือ C — เราตอบสนองต่อพฤติกรรมของคนอย่างไร Blanchard ชี้ให้เห็นรูปแบบที่แพร่หลายที่สุดในองค์กรทั่วโลก
นี่คือสูตรที่ฆ่าแรงจูงใจของทีมอย่างเงียบๆ ทุกวัน โดยที่เราไม่รู้ตัวเลยด้วยซ้ำ
แล้วรูปแบบการตอบสนองที่ถูกต้องควรเป็นอย่างไร Blanchard แบ่งไว้ 4 แบบ
4 รูปแบบการตอบสนอง
ชมความก้าวหน้า เป้าหมายมันเคลื่อนที่ได้"
และสิ่งที่ Blanchard เน้นซ้ำตลอดทั้งเล่มคือ ความสนใจคือแสงแดดของมนุษย์ สิ่งที่เราให้ความสนใจ มันเติบโต ทุกคนในทีมล้วนแขวนป้ายล่องหนไว้ที่หน้าอกว่า "จับฉันทำสิ่งดีๆ ด้วยนะ"
ผมอ่านถึงตรงนี้แล้วนึกถึงพนักงานคนหนึ่งที่ร้าน
เกรซเลิกงานแล้ว กำลังเดินออกจากร้าน เหงื่อยังไม่แห้ง ไม่มีหน้าที่อะไรอีกแล้ว แต่เธอเห็นผู้หญิงคนหนึ่งวิ่งไปทางธนาคาร จึงเดินตาม และพบว่ามีคนเป็นลมอยู่บนพื้น เธอถามทันทีว่ามียาดมไหม ไม่มี เธอบอกว่าจะไปเอา แล้ววิ่งกลับมาร้าน รับยาดม วิ่งกลับไปอีกรอบ จนหมูมี่ ข้าวทิพย์ และเพชร วิ่งตามไปพร้อมผ้าเย็นและน้ำเย็น วิ่งไปกลับหลายรอบ เหงื่อท่วมตัวทั้งหมด ในเวลาที่ไม่มีใครบังคับ
ถ้าเป็นแบบเดิม ผมอาจปล่อยผ่านโดยไม่พูดอะไร เพราะมันดูเป็น "เรื่องปกติ" ที่คนดีควรทำอยู่แล้ว
แต่หลังอ่าน Whale Done ผมเขียนถึงเกรซไปตรงๆ ว่า ที่จริงเดินปล่อยผ่านทำเป็นไม่เห็นก็ได้ แต่หนูยังใส่ใจ วิ่งช่วยจนเหงื่อท่วมตัว และขอบคุณหมูมี่ ข้าวทิพย์ เพชร ที่วิ่งตามไปด้วยกัน
ไม่ใช่เพราะต้องชม แต่เพราะ ความดีที่ไม่มีใครเห็น มันค่อยๆ หายไป
สิ่งที่ผมได้จากหนังสือเล่มนี้ไม่ใช่เทคนิคใหม่ แต่คือการตระหนักว่าสิ่งที่ง่ายที่สุดในโลกอย่างการ "มองเห็นคน" กลับเป็นสิ่งที่เราทำน้อยที่สุดในฐานะผู้นำ
ทุกวันที่ร้านเปิด พนักงานกว่า 10 ชีวิตมาทำงาน เก็บของ เช็คสต็อก ต้อนรับลูกค้าพันกว่าคน ส่วนใหญ่ทำได้ดีในแบบที่เราไม่เคยพูดถึง และเมื่อทำพลาด นั่นคือเวลาที่เสียงของผมดังขึ้น
Blanchard พูดถูก — นั่นไม่ใช่การบริหาร นั่นคือการรอจับผิด
การบริหารที่ดีคือการทำให้คนทำสิ่งที่ดีได้ แม้เมื่อเราไม่อยู่ จนในที่สุดเขาเริ่มให้ Whale Done กับตัวเองได้
หนังสือเล่มนี้บางมาก อ่านจบได้ในคืนเดียว แต่ถ้าคุณเป็นเจ้าของธุรกิจ ผู้จัดการ หรือพ่อแม่ที่ต้องการให้คนรอบข้างเติบโต ผมคิดว่าคืนนั้นคุ้มมากกับเวลาที่เสียไป
ไม่ใช่เพราะมันบอกอะไรใหม่ แต่เพราะมันทำให้คุณไม่มีข้อแก้ตัวอีกต่อไปว่าไม่รู้จะเริ่มจากไหน
เริ่มจากมองคนรอบข้างให้ชัดขึ้น แล้วพูดว่า "ผมเห็นนะ ที่แกทำ มันดีมาก"
แค่นั้นเอง
วีระ เจียรนัยพานิชย์ (อาจารย์โอ)
รองคณบดี MBAKKU · เจ้าของร้าน 7-Eleven สาขาหลังตลาดภูเขียว
ความคิดเห็น